Komentarzy: 89

1. Opole niestacjonarne 122pkt

   Ewelina

   2025.09.04
   15:30
   

2. PUM niestacjo:
   L 122
   LD 119

   Lex

   2025.09.05
   15:45
   

3. Opole stacjo 148 pkt

   Asiunia

   2025.09.10
   22:22
   

4. ŚUM (Zabrze) niestacjo:
   L I lista 130, II lista 123
   LD I lista 135, II lista 127, III lista 125

   Lex

   2025.09.11
   11:40
   

5. Opole stacjonarnie 149 włącznie. Skąd to 148? Może ktoś potwierdzić?

   Ania

   2025.09.12
   16:07
   

6. ŚUM (Bielsko-Biała) niestacjo:

   L I lista 131, II lista 121, III lista 116

   ŚUM (Zabrze) niestacjo:

   LD 121

   Lex

   2025.09.12
   16:55
   

7. Do ilu myślicie spadną kielce stacjo?

   Alex

   2025.09.13
   11:54
   

8. Umed Ł 318 lek 312 Lek dent na stacjo. Lek 260 Lek dent 260 z72(pl) na niestacjo.

   Halinka

   2025.09.16
   13:07
   

9. gumed lek stacjo 164

   Karina

   2025.09.16
   13:31
   

10. gdańsk lek stacjo 2 tura 16 września
    próg 164 biologia min 72

    Paula

    2025.09.16
    21:39
    

11. myślicie że śum przejdzie przez całe 148pkt?

    Amelia

    2025.09.17
    14:51
    

12. UMB (niestacjo):
    L 114
    LD 124

    ŚUM (Bielsko-Biała):
    L (stacjo) – 148(b:78)
    L (niestacjo) – 115(b:70)

    ŚUM (Katowice/Zabrze):
    L (stacjo) – 149(b:67)
    L (niestacjo) – 119(b:62)
    LD (stacjo) – 150(b:78)
    LD (niestacjo) – 120(b:72)

    Lex

    2025.09.17
    17:08
    

13. Zanim nauczę się ratować życie, chcę zrozumieć, co sprawia, że warto je ratować.

    Wojtek

    2025.10.13
    19:42
    

14. Już niedługo lekarski , szybciej niż myślicie…

    Wójtek

    2025.11.24
    16:23
    

15. Każdy kierunek może być rozwijający, ale jeśli mówimy o zawodzie, który daję realną sprawczośc, stabilnośc , prestiż i konkretne pieniadzę po studiach to tylko lekarski i stoma.

    Wojtek

    2025.11.30
    12:10
    

16. Planujecie weterynarie albo farmację? Idzcie sobaczycie na własnej skórze co tam się dzieje haha

    Wojtek

    2025.11.30
    12:12
    

17. Jasne każdy kierunek ma entuzjastów, ale jeśli mówimy i realnej inwestycji w życie, która daje zawód odporny na kryzys, stabilność, rozwój,nieżależnośc – to dziś jest tylko jedna odpowiedż : lekarski i lub stoma.

    Wojtek

    2025.11.30
    12:16
    

18. Przeanalizowałem wszystkie kierunki w Polsce.Serio!. łącznie z tymi które brzmią jak zaklęcia z Harrego Potera haha. Wniosek? Twardy jak anatomia na I roku : na ręsztę studiów zwyczajnie nie warto iść.To strata czasu i pieniędzy,bo rynek nie wynagradza nazw kierunków- wynagradza ich użyteczność.

    Wojtek

    2025.11.30
    12:21
    

19. I uwierzcie – brutalna prawda jest bardziej wartościowa niż najpiękniejsza rekrutacyjna. Wybierajcie przyszłośc nie złudzenia.

    Wojtek

    2025.11.30
    12:33
    

21. Studia to inwestycja – a inwestycje ocenia się po zwrocie, nie po wrażeniach z zajęć. Kto rozumie ten mechanizm wcześnie wygrywa życie. Reszta… płaci rachunek i mówi że system jest niesprawiedliwy.

    Wojtek

    2025.11.30
    12:36
    

22. Ja?. Ja mam prosty plan : piękne mieszkanie które już mam i studia o których naprawdę marzę. Wtedy mam wszystko. I zrobię wszystko żeby się na nie dostać i ję skończyć. Żadne farmację, pielęgniarstwa, fizjoterapię , ratownictwa itd szacunek dla ludzi, którzy to kochają bo wiedzą jak to praca. Dla mnie wybór jest zero/jedynkowy lekarki lub stomatologia ( bardziej lek :).

    Wojtek

    2025.11.30
    12:45
    

23. Bo jeśli juz realizować lata i pieniądze to w kierunek który daję zawód z przyszłością i poczucie że robię w życiu, to co naprawdę ma dla mnie ma sens. Marzeń się nie negocjuję marzenia się realizuję a reszta to tylko szum w tle…

    Wojtek

    2025.11.30
    12:48
    

24. dyżur potrafi być bez przerwy: 12 godzin stania + 12 godzin odpowiedzialności + 0 godzin realnego odpoczynku, jeśli system jest na limicie kadrowym.
    Najgorszy element, który robi z tego słaby wybór na życie dla wielu

    > Masz odpowiedzialność większą niż autonomia.
    Masz kontakt bliższy niż komfort.
    Masz misję, ale nie masz steru.
    Wypalenie zawodowe przychodzi szybciej niż stabilność finansowa.

    Dla rynku jesteś „niezbędnym trybikiem”, ale trybik nie decyduję, gdzie i kiedy pracuje – on tylko musi działać.

    Po studiach możesz mieć pewność, że praca będzie, ale nie możesz mieć pewności, że Ty będziesz mieć siłę, zdrowie i sen żeby ją wykonywać bez kosztów osobistych.

    System nie wynagradza za bycie tam „najbardziej ludzkо potrzebnym”, tylko daje kolejne zadanie do wykonania.

    To nie jest „zły kierunek” — to zły zwrot inwestycyjny, jeśli ktoś szuka:

    niezależności po studiach,

    pełnej sprawczości zawodowej,

    stabilnośc, która od razu stabilizuje życie jego samego,
    a nie szpitalny grafik.
    Pielęgniarka to ktoś, kto:

    opiera dyżur na dotykaniu problemu, nie planowaniu rozwiązania,

    dźwiga ludzi zanim podniesie rangę swojego zawodu w oczach rynku,

    czyści wydzieliny, zmienia opatrunki, wykonuje skrypty zaleceń,

    biega między potrzebą człowieka a limitem systemu,

    i robi to wszystko, kiedy inni mówią: „ja bym nie dał rady.”

    Świat zawsze będzie potrzebował pielęgniarzy.
    Ale pielęgniarz rzadko jest traktowany jak ktoś, kto ma wybór – on jest traktowany jak ktoś, kto ma obowiązek.

    I dlatego:

    > Jeśli nie masz pewności, że Cię to kręcii i masz w sobie pasję większą niż wrażliwość na ciężkie realia pracy — to nie jest to dobry zawód jako wybór na życie po studiach.

    Wójtek

    2025.12.01
    15:42
    

25. To jest świat jak i z jakimi problemami styka się pielęgniarstwo.

    Wójtek

    2025.12.01
    15:43
    

26. Co realnie robi ratownik medyczny na etacie

    1. Diagnostyka błyskawiczna, bez czasu na myślenie procesowe

    zdobycie informacji o stanie w 30 sekund, podczas gdy ktoś krzyczy, a rodzina płacze,

    szybka ocena ABCDE, saturacja, glikemia, EKG — robi się w hałasie, w biegu, bez spokoju, bez powtórek.
    2. RKO wszędzie, tylko nie w komfortowym miejscu

    na podłodze w mieszkaniu między stołem a szafą,

    w łazience przy sedesie lub wannie,

    na ulicy, chodniku, parkingu, w mrozie, w nocy przy światłach sygnałowych.

    3. Zabezpieczenie, stabilizacja, a potem oddanie steru

    tlen, ambu, defibrylacja, intubacja, założenie i.o., tamowanie krwotoków,

    szyna na złamanie → nosze → karetka → szpital.

    Nie dlatego, że to opcja, tylko dlatego, że to jedyny finał pracy przedszpitalnej.

    Warunki pracy, które miażdżą mit o “fajnej robocie po studiach”

    4. Plecy i kolana, które zużywają się szybciej niż dyplom

    znoszenie ludzi po schodach z bloków bez windy,

    sprzęt w torbie waży więcej niż Twoje wyobrażenia o “medycznej karierze w socialu”,

    robisz za: medyka + tragarza + psychologa pierwszych 5 minut + narratora raportu.

    5. Stres sytuacyjny to połowa etatu, druga połowa to nieprzewidywalność

    ludzie w kryzysie,

    ludzie w panice,

    ludzie po alkoholu, narkotykach, dopalaczach – czasem agresywni, czasem nieprzytomni, czasem tragiczni,

    i zdania, które słyszysz częściej niż „dziękuję”:

    „Zrób coś!”

    „Ratuj go!”

    „Błagam!”

    w oczach: oczekiwanie, w Twojej głowie: protokół i limit czasu.
    Kolejny problem zawodowy

    6. Kontakt z ludzką tragedią nie ma końca zmiany

    serca, które nie wróciło,

    oddechy, których nie dało się uruchomić,

    wypadki, których obrazy zostają,

    błagania bez rozwiązania,

    śmierć w pracy — częsta, realna, nie „filmowa”.

    7. Brak „ciągłości efektu”

    Ludzie myślą:

    > „będę ratował i zmieniał życie”
    A praca wygląda częściej jak:

    > „ustawię człowieka w pozycji bezpiecznej, zatamuję, ustabilizuję, przewiozę, wypiszę raport i oddam dalej.”

    Czyli: pomagasz zawsze w najgorszym momencie, ale rzadko w najlepszym finale.
    Dlaczego sceptycyzm wobec tego zawodu jako wyboru życia jest uzasadniony

    > Praca będzie zawsze.
    Ale czasem kosztem tego, że Ciebie – mentalnie i fizycznie – kiedyś zabraknie.

    Bo to zawód, który:

    daje konieczność, nie wybór,

    daje responsywność, nie sprawczość strategiczną,

    daje stres, nie stabilność psychologiczną,

    daje kontakt z kryzysem, nie z własnym rozwojem po studiach,

    daje odpowiedzialność bez autonomii finału leczenia,

    i dyżur, który często mówi wprost:

    „Pacjent przeżył, teraz przeżyj dzień i wróć na kolejny alarm.”
    Twarde zdania końcowe (mega dosadne, ale bez hejtu na ludzi):

    Ratownik medyczny to zawód, w którym:

    świat Cię potrzebuje, kiedy jest źle,

    robisz medycynę w biegu, nie za biurkiem,

    ratujesz minuty, nie projektujesz zdrowia,

    nie masz kontroli nad terapią, tylko nad interwencją,

    nie masz niezależności zawodowej na starcie, tylko grafik,

    i to praca, która jest bardziej wojną z sekundą niż inwestycją w spokojne życie po studiach.

    Wójtek

    2025.12.01
    15:50
    

27. To tylko ułamek z pracy ratownika medycznego. Jeszcze opiszę fizjoterapię( ja znam każdy zawód i prawdziwe reali pracy więc wybierajcie dobrze) .

    Wójtek

    2025.12.01
    15:55
    

28. Czym naprawdę wypełnionie są dni pracy fizjoterapeuty

    1. Twoje ręce = główne narzędzie pracy

    terapia manualna: masaż głęboki, rozluźnianie powięzi, mobilizacja stawów, manipulacje, ucisk i stretching wymuszany siłą dłoni i przedramion,

    drążenie napiętych mięśni — często z użyciem własnej siły i ciężaru ciała,

    kilka godzin dziennie pracy w jednej pozycji: pochylone plecy, nacisk dłoni, powtarzalny ruch.
    To nie praca „medyczna”. To praca „rzemieślicza na tkankach.”
    Delikatność nie może zapracować za ciebie – siła i wytrzymałość muszą.
    2. Powtarzanie, powtarzanie i jeszcze raz powtarzanie

    prowadzisz ćwiczenia z pacjentem jak z podręcznika…
    tylko, że robisz je 10 razy dziennie, z 10 różnymi osobami, przez 300 dni w roku,

    długoterminowa rehabilitacja po:

    udarach,

    wypadkach,

    protezach,

    operacjach kręgosłupa,

    urazach sportowych,

    chorobach przewlekłych.

    Efekty bywają minimalne, powolne, trudno mierzalne.
    Zdarza się, że przez pierwsze tygodnie rehabilitujesz nadzieję pacjenta, nie jego ciało.
    3. Praca z fizycznym ograniczeniem człowieka, nie z jego chęcią

    Pacjenci często:

    nie chcą ćwiczyć, ale muszą,

    nie mają siły, a ty im ją „pożyczasz” swoim ciałem,

    mówią: „bolii”, „nie mogę”, „nie dam rady”, „po co to wszystko”…

    A ty odpowiadasz ruchem, korektą, mobilizacją.
    Nie ma tu spektakularnej wdzięczności.
    Jest codzienne poczucie oporu tkanek i psychiki człowieka w bólu.

    4. Tak, czasem dźwigasz ludzi

    Nie tak często jak pielęgniarz, ale też:

    transfer pacjentów na stół rehabilitacyjny,

    nauka chodu z asekuracją własnymi plecami i barkiem,

    prace w szpitalach lub ośrodkach rehab:

    podnoszenie, pionizacje i asekuracje przy chodzie ludzi większych i cięższych niż ty.

    To obciążenie, które odkłada się jak depozyt w kręgosłupie terapeuty.

    5. Gabinetowe realia?

    Wciąż dalekie od „czystości sądowej decyzji” jak u lekarza czy dentysty Przestrzeń pracy to:

    zamknięte sale ćwiczeń,

    powtarzające się schematy ruchowe,

    kontakt z potem, zmęczeniem, oddechem osoby po wysiłku i czasem zapachem zaniedbania ciała (zwłaszcza w rehab szpitalnym),

    odpowiedzialność – realna, ale bez ostatniego słowa i bez pełnej kontroli nad terapią leczniczą.

    To, co robisz, jest ważne.
    Ale ważne nie zawsze znaczy dobrze wyceniane przez świat.

    ⚠️ Dlaczego fizjoterapia – jako wybór zawodu na życie – bywa złym wyborem dla wielu

    bo nie możesz otworzyć prywatnej praktyki bez dalszych kosztów, kursów, specjalizacji,

    bo pierwszy etat nie przynosi niezależności, tylko przeciążenie,

    bo twoja sprawczość jest ograniczona do sali, czasu i rąk, które zaczną boleć,

    bo rynek boleśnie szybko pokazuje, że płaci za efekt, nie za proces,

    bo pacjent wróci jutro z tym samym bólem, a ty… z tym samym zadaniem,

    bo wypalenie fizyczne i psychiczne może przyjść szybciej niż stabilność finansowa,

    a prestiż społeczny jest mniejszy niż ciężar pleców po dyżurach terapii manualnej 8–10 godzin.

    > To zawód, który świat bardzo potrzebuje, ale który nie chroni przed własnym kryzysem zdrowia, snu i niezależności na starcie.
    Fizjoterapeuta to ktoś, kto:

    naprawia ciało człowieka powoli, ale systemu nie naprawia wcale,

    prostuje sylwetki, ale nie prostuje swojego grafiku ani pensji na start,

    pracuje własnym ciałem, zanim zacznie pracować swoim życiem,

    powtarza proces, nie rozdaje recept,

    i robi to wszystko często w ciszy zawodowej hierarchii, nie na zawodowym podium.

    Jeśli nie jesteś pewny, że chcesz spędzić życie pochylony nad napiętymmi tkankami, ruchem powtarzalnyvm, bólem pacjenta i bólem własnych pleców → to to naprawdę nie jest dobry zawód jako inwestycja w życie zaraz po studiach.

    Wójtek

    2025.12.01
    15:59
    

29. Wybierzcie dobrze ale czy koniecznie jeden z nich? Mam nadzieję że pomogłem…

    Wójtek

    2025.12.01
    16:20
    

30. Kierunek lekarski to bardzo trudna i długotrwała droga, wymagająca ogromnych wyrzeczeń i wieloletniej nauki. Po przemyśleniu uznałem, że nie jest to ścieżka dla mnie i ostatecznie z niej rezygnuję. Osobom, które ją wybierają, życzę wytrwałości, determinacji i siły do nauki – także tej po nocach.
    Ja świadomie idę w edukację, bo to obszar, który daje mi satysfakcję, rozwój i poczucie sensu. I zwyczajnie – dobrze się w tym odnajduję.Koniec.

    Wójtek

    2026.01.02
    20:21